Αποφρακτική οστεοαρθρίτιδα

Η αποφρακτική οστεοαρθρίτιδα είναι μια μορφή εκφυλιστικής αρθροπάθειας κατά την οποία η σταδιακή φθορά του αρθρικού χόνδρου συνοδεύεται από έντονο σχηματισμό οστεοφύτων και ινώδη πάχυνση της αρθρικής κάψουλας, με αποτέλεσμα τον μηχανικό περιορισμό ή και την πλήρη παρεμπόδιση της φυσιολογικής κίνησης της άρθρωσης. Σε αντίθεση με τις πιο ήπιες μορφές οστεοαρθρίτιδας, όπου κυριαρχεί ο πόνος κατά την κίνηση, στην αποφρακτική μορφή το κύριο πρόβλημα είναι η μηχανική «εμπλοκή» της άρθρωσης, λόγω της παρουσίας οστικών προεξοχών ή ελεύθερων ενδαρθρικών σωματίων που παρεμποδίζουν την ομαλή ολίσθηση των αρθρικών επιφανειών. Εμφανίζεται συχνότερα σε μεγάλες αρθρώσεις που φέρουν βάρος, όπως το γόνατο και το ισχίο, και σχετίζεται με παράγοντες όπως η ηλικία, η παχυσαρκία, προηγούμενοι τραυματισμοί ή χρόνια υπερφόρτιση. Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει δυσκαμψία, περιορισμένο εύρος κίνησης και αίσθημα «κλειδώματος» της άρθρωσης, ενώ η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με ακτινολογικό ή αξονικό έλεγχο. Η αντιμετώπιση κυμαίνεται από συντηρητικά μέτρα, όπως φυσικοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή, έως χειρουργική παρέμβαση —αρθροσκοπική καθαρισμό ή ολική αρθροπλαστική— στις πιο προχωρημένες περιπτώσεις.