Τενοντομυϊκή αστάθεια

Η τενοντομυϊκή αστάθεια αναφέρεται σε διαταραχή της φυσιολογικής συνεργασίας μεταξύ μυών και τενόντων, με αποτέλεσμα μειωμένη σταθερότητα μιας άρθρωσης. Η κατάσταση αυτή μπορεί να προκύψει μετά από τραυματισμό, υπερκόπωση ή νευρομυϊκή δυσλειτουργία. Ο ασθενής συχνά εμφανίζει αίσθημα αδυναμίας, αστάθειας ή κακού ελέγχου της κίνησης. Σε χρόνιες περιπτώσεις αυξάνεται ο κίνδυνος επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Η θεραπεία βασίζεται κυρίως σε εξειδικευμένη φυσικοθεραπεία και ενδυνάμωση.