Αυχενική Ριζοπάθεια

Η αυχενική ριζοπάθεια είναι μια κλινική κατάσταση που προκαλείται από τη συμπίεση ή τον ερεθισμό μιας ή περισσότερων νευρικών ριζών στο επίπεδο της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, με αποτέλεσμα διαταραχή της αγωγιμότητας του αντίστοιχου νεύρου. Τα συχνότερα αίτια περιλαμβάνουν τη δισκοκήλη, τον σχηματισμό οστεοφύτων λόγω αυχενικής σπονδύλωσης ή αρθροπάθειας των ακανθωτών αποφύσεων, καθώς και τη στένωση του μεσοσπονδύλιου τρήματος, όλα εκ των οποίων μπορούν να περιορίσουν τον χώρο από τον οποίο διέρχεται η νευρική ρίζα. Η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από πόνο που ξεκινά από τον αυχένα και ακτινοβολεί προς τον ώμο, τον βραχίονα και ενίοτε το χέρι, ακολουθώντας συγκεκριμένη κατανομή ανάλογα με το επίπεδο της προσβεβλημένης ρίζας, ενώ συχνά συνοδεύεται από αισθητικά συμπτώματα, όπως μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα, καθώς και κινητικά ελλείμματα, όπως αδυναμία σε συγκεκριμένες μυϊκές ομάδες. Ο πόνος συνήθως επιδεινώνεται με κινήσεις όπως η έκταση ή η πλάγια κάμψη του αυχένα προς την πάσχουσα πλευρά, ενώ μπορεί να ανακουφίζεται με την ανύψωση του χεριού πάνω από το κεφάλι. Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση, με έμφαση στην κατανομή του πόνου και τυχόν νευρολογικά ευρήματα, ενώ ο απεικονιστικός έλεγχος με μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει τη θέση και το αίτιο της συμπίεσης, και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί ηλεκτρομυογράφημα για την εκτίμηση της νευρικής λειτουργίας. Η αντιμετώπιση είναι κατά κύριο λόγο συντηρητική, περιλαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία και, σε επίμονες περιπτώσεις, επισκληρίδιες εγχύσεις κορτικοστεροειδών, ενώ χειρουργική παρέμβαση επιφυλάσσεται για περιπτώσεις με σοβαρό ή επιδεινούμενο νευρολογικό έλλειμμα.