Αρθρίτιδα του ώμου

Η αρθρίτιδα του ώμου είναι μια εκφυλιστική ή φλεγμονώδης πάθηση που προσβάλλει τις αρθρώσεις της περιοχής, κυρίως τη γληνοβραχιόνια άρθρωση, μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου οστού και της ωμογλήνης της ωμοπλάτης, καθώς και ενίοτε την ακρωμιοκλειδική άρθρωση. Η πιο συχνή μορφή είναι η οστεοαρθρίτιδα, η οποία χαρακτηρίζεται από προοδευτική φθορά του αρθρικού χόνδρου και σχηματισμό οστεοφύτων, ενώ άλλες μορφές περιλαμβάνουν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, μια συστηματική αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο, καθώς και τη μετατραυματική αρθρίτιδα, η οποία αναπτύσσεται μετά από παλαιότερο κάταγμα, εξάρθρωση ή σοβαρή κάκωση της άρθρωσης. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν χρόνιο πόνο που επιδεινώνεται με την κίνηση, δυσκαμψία, περιορισμό στο εύρος κίνησης και, σε προχωρημένα στάδια, χαρακτηριστικό τρίξιμο (κριγμό) κατά την κινητοποίηση της άρθρωσης. Η κατάσταση επιδεινώνεται συχνά από μακροχρόνια βλάβη του στροφικού πετάλου, η οποία μεταβάλλει τη βιομηχανική της άρθρωσης και επιταχύνει την εκφυλιστική διαδικασία. Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση και τον απεικονιστικό έλεγχο, συνήθως με ακτινογραφία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται και μαγνητική τομογραφία για την εκτίμηση των μαλακών μορίων. Η αντιμετώπιση κυμαίνεται από συντηρητικά μέτρα, όπως φυσικοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή και ενδοαρθρικές εγχύσεις, έως χειρουργική παρέμβαση, με αρθροπλαστική ώμου στις πιο προχωρημένες και συμπτωματικές περιπτώσεις.